Ποιος ευθύνεται για τις περιβαλλοντικές ζημίες στα Μεταλλεία Κασσάνδρας;

Από antigoldgreece

ΚΑΝΕΙΣ! Με τους νόμους 2436/96 και 3220/04, ο τότε Υφυπουργός και νυν Δήμαρχος “Αριστοτέλη”έδωσε αμνηστία σε όλες τις εταιρείες, πρώην (Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ., ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, TVX) και επόμενες (ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ) για όλες τις ζημίες που υπέστη ο τόπος και οι κάτοικοί του εξ’αιτίας της μεταλλευτικής δραστηριότητας. Οι διατάξεις αυτές είναι μνημεία πολιτικού αμοραλισμού και ενδεικτικές της “ευαισθησίας” που έχουν για τη Χαλκιδική και τους Χαλκιδικιώτες οι εκμεταλλεύτριες εταιρείες και τα πολιτικά τους υποχείρια. Συγκεκριμένα:

1. Νόμος 2436/1995 – Από την Α.Ε.Ε.Χ.Π.Λ.στην ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ και από εκεί στην TVX

Το 1992, η κορωνίδα της «Αυτοκρατορίας Μποδοσάκη»  Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ. τέθηκε σε αναγκαστική εκκαθάριση από τις πιστώτριές της ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ και ΕΤΒΑ και τα Μεταλλεία Κασσάνδρας περιήλθαν στην Εκκαθαρίστρια ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Α.Ε. Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ λειτούργησε τις Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Στρατωνίου και Ολυμπιάδας μέχρι το 1995 που τα μεταβίβασε στην TVX.

Η TVX μπορεί να ανακηρύχθηκε “Αγοράστρια” μετά από ένα όργιο διαπλοκής και αδιαφανών διαδικασιών (προσεχώς περισσότερα), αλλά φρόντισε να καλύψει και τα νώτα της. Από τη μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό της η εταιρείαRACE Α.Ε., η TVX (και η κυβέρνηση) ήταν ενήμερη για τα σοβαρά “περιβαλλοντικά ζητήματα” στα Μεταλλεία Κασσάνδρας, από τα οποία θα μπορούσαν να εγερθούν οικονομικές απαιτήσεις.

Με το ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ έγγραφο 3199/22/30.1.1995, η ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ενημέρωσε τις ΕΤΕ-ΕΤΒΑ ότι:

Η TVX θέτει ως προϋπόθεση για την αγορά των Μεταλλείων Κασσάνδρας ότι δεν αναλαμβάνει ευθύνη για περιβαλλοντικά ζητήματα που έχουν γεννηθεί πριν από την υπογραφή του συμβολαίου. Γεννάται επομένως το ερώτημα ποιός φέρει την ευθύνη αυτή. Επ’ αυτού η εταιρεία μας σημειώνει ότι δεν είναι δυνατή η ανάληψη της ευθύνης αυτής εκ μέρους της, καθώς και ότι είναι ασύμφορη και πρακτικά ανέφικτη η ανάληψη της ευθύνης από τους πιστωτές δια του τιμήματος που θα εισπραχθεί.
Συνεπώς, δεν μπορεί να περιληφθεί σχετικός όρος στο συμβόλαιο μεταβίβασης και η TVX θα πρέπει να παραιτηθεί από αυτόν. Λύση θα μπορούσε να δοθεί, ενδεχομένως, με διοικητική ή νομοθετική ρύθμιση.

Η απαλλακτική νομοθετική ρύθμιση που ο Πάχτας φρόντισε να περιλήφθεί στο νόμο 2436/1996 που κύρωσε τη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην TVX HELLAS, ήταν η εξής (άρθρο 12):

Τόσο η αγοράστρια TVX όσο και η εκκαθαρίστρια ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, δεν φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη σχετικά με τις ζημίες του περιβάλλοντος, και πιθανές ζημίες τρίτου που απορρέουν εξ’αυτών, σε κάθε δε περίπτωση το εκ τρίτου συμβαλλόμενο Ελληνικό Δημόσιο διαβεβαιώνει ως δικονομικός εγγυητής την έλλειψη της ευθύνης αυτής, τόσο της Αγοράστριας, όσο και της Εκκαθαρίστριας.

2. Nόμος 3220/2004 – Από την TVX στο Ελληνικό Δημόσιο και από εκεί στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

Με το Ν. 3220/2004 κυρώθηκαν από την Ελληνική Βουλή οι εξής δυο συμβάσεις:

• Σύμβαση Εξωδικαστικού Συμβιβασμού μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των TVX HELLAS- TVX GOLD και εξαγορά των Μεταλλείων Κασσάνδρας από το Ελληνικό Δημόσιο.
• Σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας από το Ελληνικό Δημόσιο στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ.

Με τον Εξωδικαστικό Συμβιβασμό, το Ελληνικό Δημόσιο συμψήφισε τις “διαπιστωθείσες ή μη” ζημίες που προκάλεσε η TVX στο περιβάλλον και τους κατοίκους της Β. Χαλκιδικής, ύψους τουλάχιστον 400 εκατομμυρίων, με τις ισόποσες απαιτήσεις της εταιρείας για τα απωλεσθέντα επενδυτικά της κεφάλαια και διαφυγόντα κέρδη. Ο “συμβιβασμός” συνοδεύεται με το απαραίτητο συγχωροχάρτι στην εταιρεία και τα στελέχη της και οι κάτοικοι της περιοχής μένουν και πάλι να μετρούν τις πληγές τους, ως οι μόνοι “υπεύθυνοι” για τις ζημίες που υπέστησαν.

Το Ελληνικό Δημόσιο αίρει τις συνέπειες για την TVX HELLAS και για τα μέλη των Διοικητικών της Συμβουλίων αντίστοιχα από κάθε διοικητική ή ποινική ευθύνη τους ή υποχρέωσή τους για τυχόν παραβάσεις της νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος εν γένει ή απορρέουσα από το Μεταλλευτικό Κώδικα, τον Κανονισμό Μεταλλευτικών Λατομικών Έργων (ΚΜΛΕ), τις ΚΥΑ περιβαλλοντικών όρων, τις εγκρίσεις τεχνικών μελετών και τις λοιπές συναφείς διοικητικές πράξεις, εγκρίσεις ή άδειες, καθώς και από τις ποινικές τους ευθύνες από παραβάσεις της ασφαλιστικής και φορολογικής νομοθεσίας.
Τυχόν παραβάσεις των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος εν γένει, οι οποίες επισύρουν ποινικές ή και διοικητικές κυρώσεις, θεωρούνται ότι έχουν παραγραφεί.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής (δικάζοντας κατ’έφεσιν) με την Απόφαση 1895/2004, κήρυξε την ως άνω διάταξη «ανίσχυρη και μη εφαρμόσιμη ως αντισυνταγματική».

Αμνηστία και μάλιστα προκαταβολική, έλαβε και η νέα ιδιοκτήτρια των Μεταλλείων Κασσάνδρας  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Σύμφωνα με τη σύμβαση μεταβίβασης και τον 3220/2004 που την κύρωσε:

Για βλάβες του περιβάλλοντος ή ζημίες τρίτων οι οποίες επήλθαν ή τα γενεσιουργά τους αίτια ανάγονται σε χρόνο πριν από τη δημοσίευση του Νόμου που κυρώνει την παρούσα σύμβαση (πριν από την 28η Ιανουαρίου 2004), η Αγοράστρια (ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ) δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη.

Έτσι, με τους νόμους 2436/96 και 3220/04 καμμία εταιρεία δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη για τις μεχρι σήμερα επιπτώσεις της μεταλλευτικής δραστηριότητας και επομένως και οποιαδήποτε υποχρέωση για την αποκατάσταση τους. Η δε ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, με τον πρωτοφανή στα χρονικά όρο περί «γενεσιουργών αιτίων», δεν θα έχει οποιαδήποτε ευθύνη ούτε για όσες τυχόν συμβούν στο μέλλον! Για να γίνει αυτό κατανοητό, ας σκεφτούμε κάποια υποθετικά (ελπίζουμε) σενάρια: :

• Αν καταρρεύσει το φράγμα τελμάτων Καρακόλι στο Στρατώνι (που πέρσι το Φεβρουάριο σώθηκε παρά τρίχα…) και προκληθεί περιβαλλοντική καταστροφή από τα τοξικά του απόβλητα, η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ θα ισχυριστεί ότι δεν ευθύνεται διότι …το φράγμα είχε κατασκευαστεί από την Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ.
• Αν συμβεί μια καθίζηση στη Στρατονίκη και προκληθούν ζημίες σε σπίτια, η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ “ουδεμία ευθύνη” θα φέρει για τις καταστροφές ιδιοκτησιών και ή και για ανθρώπινα θύματα, εφ’όσον είναι προφανές ότι θα επικαλεσθεί ως «γενεσιουργά αίτια» υπόγεια έργα που ανάγονται από την TVX και την Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ. μέχρι τον …Φίλιππο Β’ τον Μακεδόνα!

Τα σπίτια στη Στρατονίκη υποτίθεται ότι είναι ασφαλισμένα από την εταιρεία, όμως το ασφαλιστηριο συμβόλαιο γράφει: “Η Ασφαλιστική Εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποζημιώσει όσες ζημίες διαπιστωθεί χωρίς αμφισβητήσεις ότι οφείλονται αποκλειστικά στις δραστηριότητες της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ”. Και ενώ η ασφαλιστική εταιρεία και η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ θα υποστηρίζουν ενώπιον των δικαστηρίων τις θέσεις τους με ομάδες δικηγόρων και ειδικών επιστημόνων, οι κάτοικοι της Στρατονίκης που υπέστησαν τις ζημίες θα πρέπει με ένα δικηγόρο που θα πληρώσουν οι ίδιοι να αποδείξουν «αδιαμφισβήτητα» την «αποκλειστική ευθύνη» της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ!

Με τα ανωτέρω είναι σαφές ότι η περιοχή και οι κάτοικοί της είναι νομικά και ουσιαστικά ακάλυπτοι απέναντι στις όποιες επιπτώσεις από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες που έχουν σωρευθεί ή θα σωρευθούν  στο μέλλον.

Το ερώτημα “ποιος φέρει την ευθύνη για τις ζημίες του περιβάλλοντος και των πολιτών της Β.Χαλκιδικής” έχει μία μόνη απάντηση: Χρήστος Πάχτας. Αφού επέδειξε δυο φορές και με τον πιο επίσημο τρόπο την “αγάπη” του για τον γενέθλιο τόπο του, επέστρεψε για να γίνει και Δήμαρχος! O εγκληματίας γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος…

Φωκίδα. Και τότε φτωχή και σήμερα φτωχή και όλοι ξέρουν το γιατί

Από antigoldgreece

Από το ΔΕΛΦΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ. Πώς η διαχρονική (και διακομματική) διαπλοκή οδήγησε στη διαχρονική υπανάπτυξη της Φωκίδας. Διαβάστε σχετικά και το “Ορυκτός Πλούτος και Εξαθλιωμένες Τοπικές Κοινωνίες” .

Ποιος είπε πως δεν ήξερε; Όλοι οι Αρμόδιοι ξέρανε ,όλοι ξέρουν, απλά τώρα το έμαθε και ο πολύς ο κόσμος, αυτοί που την πληρώνουν τόσα χρόνια, και έτσι άρχισε το τέλος τους.

Πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που κυκλοφόρησαν τελευταία, αποδεικνύουν το μέγεθος του διαχρονικού σκανδάλου στον τόπο μας και εξηγούν πολλά «μυστήρια» της νεότερης ιστορίας του τόπου. Γιατί η φτώχεια, γιατί τέτοια προκλητική αγνόηση Νόμων και Πολιτείας από Ιδιώτες και Αιρετούς, γιατί τέτοια πολυκομματική συγκάλυψη, γιατί το ΠΑΣΟΚ Φωκίδας (τουλάχιστον) «έφαγε» τον Κο Μπακογιάννη το 1984, παρά τις ικανότητες που όλοι του αναγνώριζαν και το έργο που είχε προσφέρει στο Κόμμα, γιατί οι τοπικές κομματικές οργανώσεις «αποβάλουν» όποιον εγείρει θέμα μεταλλείων στην περιοχή (άρα προκύπτει και το γιατί τελικά κυριαρχούν οι «φίλοι» των εξορύξεων σε όλες τις κομματικές και διοικητικές βαθμίδες) κ.λπ. Απ’ότι φαίνεται επίσης ,έρχεται από πολύ παλιά αυτή η ιστορία, από την εποχή της Γερμανικής κατοχής και των Ναζί και ακόμα παλιότερα.

Τα Πρακτικά της Βουλής έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, και ακόμα και εάν μέσα της έχουν φωλιάσει ανίκανοι ή μισθοφόροι οικονομικών συμφερόντων, είναι σίγουρα λάθος να λέει οποιοσδήποτε ότι είναι όλοι ίδιοι. Αυτό προκύπτει και από την ιστορία αυτή. Ο λόγος γίνεται για τα  Πρακτικά συνεδρίασης της Βουλής των Ελλήνων το 1984 τα οποία παρατίθενται όπως κυκλοφόρησαν . Για την διευκόλυνση της ανάγνωσης ,ακολουθεί μία περιληπτική αναφορά.

Έχει κατατεθεί στην Βουλή μαζί με όλα τα άλλα και μία τροπολογία που αφορά την δυνατότητα ανανέωσης της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων βωξίτη στην Φωκίδα.. Ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Φωκίδας Κος Μπακογιάννης διαφωνεί και του δίνεται ο λόγος. Καταθέτει Μισθωτήριο συμβόλαιο από το Ελληνικό Δημόσιο προς την Εταιρεία Α.Ε. Βωξίτες Παρνασσού, στο κείμενο του οποίου περιλαμβάνονται και ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία.

Εκπρόσωπος της Α.Ε. Βωξίτες Παρνασσού ο Κος Ηλίας Ηλιόπουλος.

• Στις 5-6-1941 , η Α.Ε. Βωξίτες Παρνασσού  πούλησε στην Γερμανική Εταιρεία HANSA LEICHTMETALL AKTIEN  GESELSAFT  τα μεταλλευτικά δικαιώματα βωξίτη στη περιοχή μαζί με όλα τα σχετικά κινητά και ακίνητα στοιχεία.
• Όλα αυτά, περάσανε στο Ελληνικό Δημόσιο με τον Νόμο 1530/29-10-1950 σαν «εχθρική περιουσία» .
• Στις 24-1951, η Α.Ε. Βωξίτες Παρνασσού καταθέτουν αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου και ζητάνε να ακυρωθούν τα συμβόλαια πώλησης του 1941 γιατί έγιναν κάτω από άσκηση ψυχολογικής βίας, οπότε όλα αυτά να περιέλθουν και πάλι στην ιδιοκτησία τους και όχι στο Ελληνικό Δημόσιο.
• Στις 5-5-1951, η Α.Ε. Βωξίτες Παρνασσού  συμβιβάζεται  με το Ελληνικό Δημόσιο , παραιτείται της αγωγής του 1951 ,αναγνωρίζει ότι όλα τα προαναφερόμενα του ανήκουν και συμφωνεί να τα μισθώσει προς εκμετάλλευση. Στο Κεφάλαιο Α του Συμβολαίου ,αναφέρεται ως αρχική Διάρκεια Μίσθωσης τα 5 χρόνια , με δυνατότητα της εταιρείας να τα ανανεώνει μονομερώς ,χωρίς όμως να ξεπεράσει η συνολική διάρκεια τα 30 χρόνια .

Επικαλούμενος τα ποιο πάνω, ο Κος Μπακογιάννης ζητά να καταργηθεί η παράγραφος της τροπολογίας που έχει κατατεθεί στην Βουλή, σύμφωνα με την οποία δίνεται η δυνατότητα παράτασης  το δικαιώματος εκμετάλλευσης έως το 2026 (από το 1984 !). Αυτό το αποκαλεί πολύ μεγάλο σκάνδαλο, επικαλούμενος ότι αυτό το μετάλλευμα είναι το μόνο μετάλλευμα στρατηγικής σημασίας που διαθέτει η χώρα, διατυπώνοντας την  ερώτηση «Τι θα απομείνει Κε Υπουργέ μετά το 2026;» .

Στην συνέχεια ,προκειμένου να υποδείξει το ποιος ήταν ο Κος Ηλιόπουλος, καταθέτει στη Βουλή των Ελλήνων το κεφάλαιο 5 «Ο ΒΑΡΩΝΟΣ» του βιβλίου «ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» (THE MURDERERS) του HARRY J. ANSLΙNGER  ,στο οποίο αναφέρεται αναλυτικά η ιστορία του Ηλία Ηλιόπουλου ως έμπορος ναρκωτικών ,όπλων κ.λπ. Στη συνέχεια στα πρακτικά αναφέρεται σύντομη αλλά σημαντική αναφορά στο ποιος είναι ο συγγραφέας, καθώς και όλο το κεφάλαιο στην αρχική γλώσσα (Αγγλικά) και σε μετάφραση.

Πολύ αποκαλυπτικά τα  στοιχεία που περιέχονται σε αυτά τα Πρακτικά ,εάν και δυστυχώς δεν κυκλοφόρησαν όλα προκειμένου να σας τα παραθέσουμε. Πολλές απορίες.  Μετά τον Κο Μπακογιάννη παίρνει τον λόγο ο Κος Κράτσας της ΝΔ που διαφωνεί με τον Κο Μπακογιάννη και παραθέτει τα επιχειρήματά του τα οποία παρουσιάζουν πολύ ενδιαφέρον γιατί είναι ολόιδια με τα σημερινά .

Σαν να μη πέρασε μια μέρα για την Φωκίδα. Τότε εποχή ανάπτυξης ,σήμερα εποχή κρίσης, και τότε ανάγκη είχε η περιοχή και σήμερα το ίδιο, και τότε υποχωρούσαν όλοι για χατίρι της εταιρίας και την κάλυπταν και σήμερα το ίδιο ,και τότε ελεύθερη κινήσεων και Νόμων ήταν η εταιρία και σήμερα το ίδιο, και τότε φτωχή ήταν  η Φωκίδα και σήμερα , 26 χρόνια  μετά ,το ίδιο.

Και ένας προβληματισμός, πόσα τέτοια χρόνια θέλει ακόμα η Φωκίδα ;

Μια βόλτα στο φυλάκιο στη Μεγάλη Παναγιά

Κυριακή σήμερα, είχε κι έναν ήλιο χαμογελαστό απ’το πρωί, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τους φίλους στη Μεγάλη Παναγιά, που εδώ και καιρό έχουν κατασκευάσει το φυλάκιο τους στο κοντινό βουνό Κάκαβος, προστατεύοντας την περιοχή από τα σχέδια των μεγαλοεργολάβων για κατασκευή μεταλλείων χρυσού.
Πάνω στο βουνό συναντήσαμε πλήθος κόσμου. Γνωστούς και φίλους, άτομα της επιτροπής αγώνα ενάντια στα μεταλλεία, αλλά και απλούς περαστικούς, που έκαναν μία στάση για να θαυμάσουν το όμορφο τοπίο στο παρθένο αλλά τόσο φιλόξενο βουνό. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά κάθε ηλικίας, απλοί περιπατητές, φυσιολάτρες, αλλά και μηχανόβιοι, οι οποίοι είχαν δώσει ραντεβού για ένα φιλικό αγώνα eduro στις καταπράσινες πλαγιές του πανέμορφου δάσους.

Όλοι μαζί, απολάμβαναν την ηρεμία και την γαλήνη της φύσης, ενώ σε κάθε πηγαδάκι επικρατούσε η ίδια συζήτηση, γύρω από τον αγώνα και την εναντίωση στην αναπτυξιακή μεταλλευτική προοπτική, που θέλει αυτό το απείρου κάλλους ζωτικό σημείο γης να το μεταμορφώσει σε κρανίου τόπο. Φεύγοντας, αποχαιρετίσαμε τον κόσμο με την υπόσχεση πως θα είμαστε συνεχώς στο πλάι τους, ενώ με την κάθε ευκαιρία θα ανεβαίνουμε για μία βόλτα, έστω έναν καφέ, στο φυλάκιο αγώνα, στο βουνό Κάκαβος.

Από 3feeet halkidiki news

Χαλκιδική: Θυσία στον βωμό του κέρδους?

Προς τους Οργανωτές, τους Συνέδρους και τους Ομιλητές του 1ου Διεθνούς Συνεδρίου “Ο Ορυκτός Πλούτος της Ελλάδας: βασικός μοχλός οικονομικής ανάπτυξης”, Τρίτη, 5 Απριλίου 2011, King George Palace, Αθήνα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ των Επιτροπών Αγώνα

Μ. Παναγίας, Αρναίας, Σταγείρων-Ακάνθου

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Προς τους Οργανωτές, τους Συνέδρους και τους Ομιλητές του 1^ου  Διεθνούς Συνεδρίου “Ο Ορυκτός Πλούτος της Ελλάδας: βασικός μοχλός οικονομικής ανάπτυξης”, Τρίτη, 5 Απριλίου 2011, King George Palace, Αθήνα. 

Γνωρίζουμε ότι δεν είναι τυχαίος ο χρόνος διεξαγωγής του συνεδρίου σας αφού αυτός συμπίπτει με το χρόνο που εκκρεμούν αδειοδοτήσεις για δυο επενδύσεις εξόρυξης και μεταλλουργίας χρυσού στη Βόρεια Ελλάδα, στη Χαλκιδική και στη Θράκη. 

Ακόμη γνωρίζουμε εξίσου καλά όσο και εσείς, ότι οι τοπικές κοινωνίες και πλήθος επιστημονικών και άλλων φορέων εκφράζουν με κάθε τρόπο τις αντιρρήσεις τους σε αυτή την προοπτική και άρα πρέπει να πειστούν με βομβαρδισμό προπαγάνδας για την αναγκαιότητά της, ελλείψει και Δημόσιας Διαβούλευσης η οποία από ό,τι φαίνεται δεν είναι αποδοτική για πειθώ των ιθαγενών πληθυσμών.  Αντίθετα τελευταία άρχισαν να εμφανίζονται άλλες μέθοδοι πειθούς. 

Επίσης γνωρίζουμε ότι το βασικό συμπέρασμα του συνεδρίου σας θα είναι ότι «ο χρυσός αξίας πολλών δις ευρώ που κρύβεται κάτω από τα πόδια αυτών των τοπικών κοινωνιών πρέπει να εξαχθεί πάση θυσία, με ταυτόχρονη φυσικά προστασία του περιβάλλοντος (μόνιμη επωδός όπως το κερασάκι στην τούρτα), ώστε να αναπτυχθεί η Ελλάδα, να εξέλθει από την ατραπό των μνημονίων και του ΔΝΤ και να εισέλθει στη λεωφόρο της ανάπτυξης και της ευημερίας». 

Καθ’ όσον μας αφορά, εμάς τους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής, θέλουμε να επισημάνουμε την απουσία της επενδύτριας εταιρείας ‘Ελληνικός Χρυσός’ και από τη χορηγία αλλά και από τους εισηγητές του συνεδρίου σας.  Υποψιαζόμαστε ότι αυτό ίσως συμβαίνει λόγω της εμπλοκής της σε σκάνδαλο με το Ελληνικό Δημόσιο, εξαιτίας του οποίου της ζητείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιστροφή 15,3 εκ. ευρώ.  Και ακόμα ίσως και λόγω της σχεδιαζόμενης αναπροσαρμογής της ΜΠΕ (γεωμετρία και έκταση της εκσκαφής, ποσότητες αποβλήτων κλπ) σύμφωνα με τις νέες τιμές του χρυσού.  Πόσο βάσιμες είναι αυτές οι υποψίες μας; 

Επί τη ευκαιρία θα σας ζητήσουμε να ασχοληθείτε και με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη γενικευμένη απαγόρευση χρήσης κυανιούχων στην εξορυκτική βιομηχανία (Μάιος 2010), και ο Mέγας Xορηγός του συνεδρίου σας, Euromines, να εξηγήσει πως εννοεί τη δήλωση - απάντησή του ένα μήνα αργότερα (Ιούνιος 2010) ότι «....δεν υπάρχουν ασφαλέστεροι και πιο φιλικοί στο περιβάλλον τρόποι επεξεργασίας σε βιομηχανική κλίμακα σήμερα, από αυτούς με κυανιούχα διαλύματα καλίου ή νατρίου»;    

Επειδή και οι όροι που χρησιμοποιούμε έχουν τη σημασία τους, για να μπορούμε να επικοινωνούμε, θα θέλαμε να μας απαντήσει το συνέδριό σας ποιος από του δυο όρους είναι πιο δόκιμος:  Ο “Skouries Open Pit” που χρησιμοποιεί η μητέρα ‘European Goldfields’ ή ο “κατά βάση υπόγεια εξόρυξη στις Σκουριές” που χρησιμοποιεί το παιδί ‘Ελληνικός Χρυσός’;

Επίσης θα θέλαμε να σας παρακαλέσουμε να συμπεριλάβετε στα πορίσματά σας και απαντήσεις στα ακόλουθα 20 ερωτήματα – ανησυχίες μας με κριτήριο την προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία της υγείας μας και τη βιωσιμότητα (του τόπου μας) ο οποίος όπως είναι γωστό διαθέτει έναν τεράστιο πλούτο σε χωριά, δάση, νερά, θάλασσες και πολιτισμό, δηλ. δεν είναι ούτε αχανής, ούτε ερημικός, ούτε πρωτόγονος.  Να σας θυμίσουμε ότι η περιοχή αυτή είναι πατρίδα του Αριστοτέλη και φυσική πύλη πρόσβασης στο Άγιον Όρος τα οποία, αν μη τι άλλο, αξίζουν κάποιον επιπλέον σεβασμό. 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

1.      Πως θα κατανεμηθούν αυτά τα πολλά δις ευρώ που κρύβονται κάτω από τα πόδια μας ανάμεσα σε εταιρεία, εργαζόμενους, τοπικές κοινωνίες και Δημόσιο; 

2.      Ποια είναι η βιομηχανική, τεχνολογική και καθημερινή χρήση του χρυσού σήμερα και στο μέλλον, και ποια είναι η αναγκαιότητα της απόληψής του με βάση αυτές τις χρήσεις;

3.      Πόσα χιλιοστά του γραμμαρίου χρυσού σε έναν τόνο πετρώματος θεωρούνται σήμερα κοίτασμα, και σαν συνέπεια, πόσα βουνά θα εξαφανιστούν, πόσα δάση θα καταστραφούν και πόσα νερά θα στερέψουν για να γίνει η απόληψη μερικών τόνων χρυσού; 

4.      Μετά από 20 χρόνια και με βάση τις προγραμματιζόμενες επεκτάσεις, πόσοι κρατήρες και πόσες χιλιάδες στρέμματα τελμάτων αποβλήτων θα φαίνονται απ’ το διάστημα στο Δήμο Αριστοτέλη;

5.      Πότε και πως θα αποδοθεί η μισή έκταση του Δήμου Αριστοτέλη σε άλλες χρήσεις εκτός από μεταλλευτική όπως ισχύει σήμερα; 

6.      Πόσες εκατοντάδες μέτρα θα έχει κατέβει ο υδροφόρος μετά την προαπαιτούμενη αποστράγγιση των βουνών ώστε να γίνει η απόληψη των κοιτασμάτων; 

7.      Πως θα εξασφαλιστεί η υδροδότηση ΟΛΗΣ της Χαλκιδικής αφού η περιοχή αυτή είναι ο υδροδότης της και η χρήση νερού για την υδρομεταλλουργία θα είναι πολλαπλάσια από το νερό που χρησιμοποιείται σήμερα για ύδρευση και άρδευση; 

8.      Ό,τι νερό θα έχει απομείνει στο μέλλον, πόσο θαλασσινό νερό, θειικό οξύ και τοξικά μέταλλα θα περιέχει;  Για τι χρήσεις θα είναι αυτό κατάλληλο; 

9.      Πόσες χιλιάδες στρέμματα αρχέγονου δάσους θα έχουν καταστραφεί από εκσκαφές, επικίνδυνη ιπτάμενη σκόνη, όξινες απορροές και όξινη βροχή; 

10.  Πόσο κυάνιο θα χρησιμοποιηθεί πλέον αυτού που περιγράφεται στη ΜΠΕ, για την εξαγωγή του χρυσού από δυσκατέργαστα και ψηγματικής χρυσοφορίας πετρώματα και πως θα γίνει η διαχείρισή του;  Θα είναι αυτό ανιχνεύσιμο από τα κυανιόμετρα της εταιρείας; 

11.  Πόσο αρσενικό θα έχει διαφύγει στα επιφανειακά και υπόγεια νερά και στη θάλασσα από τα τέλματα αποβλήτων αφού υπόθεση του σταθερού σκοροδίτη είναι αβάσιμη;  Θα είναι αυτό ανιχνεύσιμο από τα αρσενικόμετρα της εταιρείας;

12.  Πως συμβιβάζεται η συνύπαρξη βαριάς ρυπογόνου βιομηχανίας και περιοχών Natura;   

13.  Πόσες χιλιάδες τόνοι διοξείδιο του θείου θα καραδοκούν στην ατμόσφαιρα για όξινη βροχή και αναπνευστικά προβλήματα;  Ποια ακριβώς τεχνολογία θα εφαρμοστεί ώστε να μη συμβεί αυτό; 

14.  Ποια προστασία υπάρχει από ακραία φυσικά φαινόμενα όπως σεισμούς και πλημμύρες, όταν οι μελέτες ασφαλείας έχουν γίνει υπό κανονικές συνθήκες;  Μήπως το πρόσφατο παράδειγμα της ‘αυστηρής’ Ιαπωνίας θάπρεπε να  προβληματίσει και το συνέδριό σας; 

15.  Πως θα δουλέψει η μέθοδος της ακαριαίας τήξης -καρδιά της μεταλλουργίας- χωρίς άλλη εμπειρία από κανένα μήκος και πλάτος του πλανήτη για απόληψη χρυσού, και με μόνα τεκμήρια πιλοτικές δοκιμές που δεν παρουσιάζονται ποτέ και δηλώσεις ‘φαίνεται ότι θα δουλέψει’;  Και αν δεν;  Τότε και άλλο κυάνιο;

16.  Πως θα γίνει αποκατάσταση με λιθογόμωση από εξορυγμένα και λειοτριβημένα υλικά σε ανάμειξη με τοξικά απόβλητα, αφού οι συνθήκες όξινης απορροής θα δημιουργηθούν αργά ή γρήγορα και τα βουνά θα στάζουν για αιώνες θειικό οξύ και βαριά τοξικά μέταλλα;

17.  Πόσα συμπυκνώματα χρυσού και με τι τοξικό περιεχόμενο θα οδηγηθούν στη μονάδα μεταλλουργίας από άλλα μέρη της Ελλάδας και των Βαλκανίων για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά της;  Πόσα και τι θα είναι τα αντίστοιχα απόβλητα και πως θα γίνει η διαχείρισή τους; 

18.  Με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί η συμβίωση της εξορυκτικής-μεταλλουργικής δραστηριότητας με άλλες δραστηριότητες που ήδη υπάρχουν ή θα δημιουργούνταν στο μέλλον (όπως (αγρο)-τουρισμός, γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, μελισσοκομία κλπ); 

19.  Πως θα διασφαλιστεί ότι οι ακίνητες περιουσίες της περιοχής θα διατηρήσουν (τουλάχιστον) την αξία τους στο μέλλον;  Έχετε να προτείνετε άλλη περιοχή όπου η επισκεψιμότητά της παραμένει υψηλή μετά από δραστηριότητες παρόμοιας φύσης και έκτασης; 

20.  Και τέλος, ποιοι είναι αυτοί οι μαγικοί μηχανισμοί και δυνάμεις που θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν ξαφνικά ώστε αφενός να τηρηθούν όροι και δεσμεύσεις από μια εταιρεία που έχει επανηλειμμένα αποδειχτεί πολύ πρόσφατα αναξιόπιστη, και αφετέρου να λειτουργήσουν αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου από ένα κράτος που έχει διαβαθμίσει, πάλι πολύ πρόσφατα, εκθέσεις επιθεωρητών περιβάλλοντος σε non paper (δηλ. στα συρτάρια) και θεωρεί με μέγιστη αφέλεια σαν συγκρίσιμα μεγέθη την αχανή, παγωμένη, αραιοκατοικημένη και υδάτινη Λαπωνία με την μικρή, θερμή, πυκνοκατοικημένη και λύψειδρη Χαλκιδική; 

Με εκτίμηση

Αγωνιζόμενοι Ιθαγενείς της Χαλκιδικής

Ποιο είναι το “Δημόσιο Όφελος” από την εξόρυξη στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Οίτης;

Από antigoldgreece

To εξαιρετικά καίριο ερώτημα “ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον για χάρη του οποίου επιτρέπεται η εξορυκτική δραστηριότητα μέσα στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Οίτης” προκύπτει από τα δυο παρακάτω έγγραφα.

Το πρώτο είναι σχετική ερώτηση από τους Οικολόγους-Πράσινους προς τον Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Μανιάτη. Το δεύτερο είναι η ΑΡΝΗΤΙΚΗ γνωμοδότηση του ΕΘΙΑΓΕ (Εθνικό Ιδρυμα Αγροτικής Έρευνας) για την εν λόγω εξόρυξη, με το αιτιολογικό ότι είναι ασύμβατη με το καθεστώς προστασίας της περιοχής. Το ΕΘΙΑΓΕ θέτει κι άλλα σοβαρά ζητήματα που αφορούν τις υπάρχουσες εκμεταλλεύσεις στην περιοχή, όπως τις αποκαταστάσεις που δεν γίνονται, καταστροφές από αποθέσεις στείρων κ.λ.π.

Περισσότερα για την υπόθεση “Εθνικός Δρυμός Οίτης” (και συλλογή υπογραφών κατά της εξόρυξης) εδώ. Φωτογραφία από εδώ.

Προς: ΥΠΕΚΑ – Γενική Διεύθυνση Φυσικού Πλούτου
Διεύθυνση Μεταλλευτικών & Βιομηχανικών Ορυκτών

Κοιν.: Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Μανιάτη,
Γενική Δ/νση Ανάπτυξης & Προστασίας Δασών και Φ. Π.,
Δ/νση Δασών Ν. Φθιώτιδας

31 Μαρτίου 2011

Θέμα: «Αίτηση χορήγησης της από 19-5-2010 εισήγησης προς τον κ. Μανιάτη για την οικονομική σημασία της εξόρυξης στη θέση Κοκκινόβραχος Μεξιατών Φθιώτιδας»

Από την υπ’ αριθμ. 124677/789/29-3-2011 απόφαση του ΥΠΕΚΑ για την υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλεύματος στον Κοκκινόβραχο Μεξιατών Φθιώτιδας πληροφορούμαστε ότι η λήψη της απόφασης έχει βασιστεί – μεταξύ άλλων – και στην από 19-5-2010 εισήγηση της υπηρεσίας σας προς τον κ. Μανιάτη, σύμφωνα με την οποία η δραστηριότητα είναι ιδιαιτέρως συμφέρουσα για την Εθνική και Τοπική Οικονομία κατά την κείμενη νομοθεσία και την εγκύκλιο με αρ. πρωτ. 92961/572/13-5-2005 του ΥπΑΑ&Τ.

Σας παρακαλούμε για τη χορήγηση προς το φορέα μας της συγκεκριμένης εισήγησης προκειμένου να πληροφορηθούμε για τα οικονομικά στοιχεία που καθιστούν τη δραστηριότητα τόσο σημαντική. Στην περίπτωση που η εισήγηση αποτελεί έγγραφο αυστηρά υπηρεσιακής αλληλογραφίας που δεν μπορεί να μας χορηγηθεί, σας παρακαλούμε για τη διευκρίνιση των παρακάτω:

• σε ποια οικονομικά στοιχεία βασίζεται η εισήγηση ώστε να εμφανίζεται η δραστηριότητα ως ιδιαίτερης σημασίας για την εθνική και τοπική οικονομία;
• έχουν διευκρινιστεί τα οικονομικά οφέλη της δραστηριότητας προς το δημόσιο και την τοπική κοινωνία σε σχέση με το ιδιωτικό οικονομικό όφελος;
• έχει συμπεριληφθεί στα οικονομικά οφέλη της δραστηριότητας το περιβαλλοντικό κόστος και η ζημία στην τοπική οικονομία από την εκμηδένιση της προοπτικής ανάπτυξης άλλων δραστηριοτήτων στην περιοχή;
• τελικά, το οικονομικό όφελος είναι τέτοιο που κρίνεται σημαντικότερο από την περιβαλλοντική υποβάθμιση την οποία προσπάθησαν να αποτρέψουν οι αρμόδιες υπηρεσίες με τη μη έγκριση αδειοδότησης της δραστηριότητας;

Για τους Οικολόγους Πράσινους
Βασιλική Νάκου, 2281087593, 6983903061
Λευτέρης Παπαγιαννάκης, 2103306301

__________________________________________________________________________

ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.
ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
& ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

ΠΡΟΣ: ΥΠΕΚΑ – ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Θέμα: Υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείου βωξίτη, της Εταιρείας ΕΛΜΙΝ ΑΕ, στη θέση Κοκκινόβραχος Μεξιατών Δήμου Υπάτης Ν. Φθιώτιδας

Στο ερώτημά σας κατά πόσο η υπόγεια εκμετάλλευση του βωξίτη στην περιοχή Κοκκινόβραχος του ΔΔ Μεξιατών του Δήμου Υπάτης, εκτελείται στο υπέδαφος του Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Οίτης δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε με βάση την ισχύουσα νομοθεσία. Πλην όμως κατά τον Ν 998/79 κάθε επέμβαση που θα δημιουργούσε προβλήματα στην λειτουργία των επιμέρους οικοσυστημάτων που περιλαμβάνονται στον πυρήνα των Εθνικών Δρυμών δεν επιτρέπεται εκτός των λόγων Εθνικού Συμφέροντος.

Στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να γίνει επεξήγηση του όρου Εθνικό Συμφέρον, το οποίο κατά την άποψή μας εννοεί συμφέροντα που σχετίζονται με την Εθνική Άμυνα, αλλά τέτοιοι λόγοι δεν υφίστανται προς το παρόν στην εν λόγω περιοχή. Με την ευρύτερη όμως σημασία του όρου, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η εκμετάλλευση του βωξίτη ως Εθνικό Συμφέρον, πράγμα που θέτει νέο ερώτημα, εάν και κατά πόσο προέχει για λόγους Εθνικού Συμφέροντος η εκμετάλλευση του βωξίτη ή η προστασία των οικοσυστημάτων της περιοχής του Εθνικού Δρυμού. Το δεύτερο ερώτημα είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαντηθεί εφόσον το ζήτημα θα πρέπει να προσεγγισθεί από σύνολο επιστημονικών ειδικοτήτων (οικονομολόγους, μεταλλειολόγους, δασολόγους, βιολόγους κλπ.), από την ανάλυση των διαθέσεων της τοπικής κοινωνίας και από το καθεστώς προστασίας της ευρύτερης περιοχής, που η ίδια η χώρα μας έχει εντάξει και μάλιστα σε προστασία με διεθνείς δεσμεύσεις.

Η ισχύουσα νεώτερη νομοθεσία (Ν.1650/86 με τις αντίστοιχες τροποποιήσεις) προβλέπει την κατάρτιση Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και τον καθορισμό ζωνών προστασίας των προστατευόμενων περιοχών. Κατά το έτος 1995 η τότε Δασική Υπηρεσία στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE ανέθεσε στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΘΙΑΓΕ, την εκπόνηση Σχεδίου Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού, το οποίο σε γενικές γραμμές πρότεινε ως Α ζώνη προστασίας τον πυρήνα του Δρυμού καθώς και μικρότερους πυρήνες, έξω από τον αρχικό, εφόσον έκρινε ότι αρκετά τμήματα της περιοχής σημαντικά για τη χλωρίδα και την πανίδα, δεν συμπεριελήφθησαν στη φάση της κήρυξης της περιοχής ως Εθνικού Δρυμού. Επίσης πρότεινε τη διεύρυνση της περιφερειακής ζώνης στα όρια του υπάρχοντος επαρχιακού δικτύου, που συνδέει τους περιφερειακούς οικισμούς της περιοχής του Δρυμού, με τη λογική ότι θα έπρεπε για την ασφαλή λειτουργία των οικοσυστημάτων του πυρήνα, να υφίσταται και μία ευρύτερη ρυθμιστική ζώνη, όπου οι επιτρεπόμενες δραστηριότητες να συνηγορούν με το καθεστώς προστασίας της περιοχής και να υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια στα όρια της περιφερειακής ζώνης.

Το εν λόγω Σχέδιο Διαχείρισης ενεκρίθει από την τοπική Δ/νση Δασών Ν. Φθιώτιδας αλλά ουδέποτε χρηματοδοτήθηκαν οι δράσεις που προέβλεπε. Το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, θεωρώντας ότι θα έπρεπε να εναρμονιστεί το Σχέδιο με την ισχύουσα νομοθεσία και εφόσον δεν υπήρχε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, αποφάσισε να υιοθετήσει το Σχέδιο Διαχείρισης, που ειρήσθω εν παρόδω, συντάχθηκε στα πρότυπα και τις προδιαγραφές των ΕΠΜ. Υιοθετώντας το Διαχειριστικό Σχέδιο του ΕΘΙΑΓΕ ως Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, απέφευγε έτσι την εκ νέου χρηματοδότηση άλλης μελέτης. Η μετατροπή του σχεδίου διαχείρισης σε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη ολοκληρώθηκε κατά το έτος 2003 και υποβλήθηκε αρμοδίως στα συναρμόδια Υπουργεία και φορείς. Στην εν λόγω ΕΠΜ, η διεύρυνση της περιφερειακής ζώνης υιοθετήθηκε πλήρως συνηγορώντας επιπλέον και του γεγονότος ότι η ίδια έπρεπε να περιλαμβάνει και τις περιοχές του δικτύου NATURA 2000, Γοργοποτάμου και Ασωπού, που εντάχθηκαν στη συνέχεια στο εν λόγω δίκτυο και βρίσκονται σε γειτνίαση με τον Εθνικό Δρυμό και στον ίδιο ορεινό όγκο της Οίτης. Από τότε και στο εξής δεν γνωρίζουμε την τύχη της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και της έγκρισης του Προεδρικού Διατάγματος για την επίσημη θεσμοθέτηση των ζωνών προστασίας.

Σύμφωνα όμως με τα ισχύοντα και εν όψει της έγκρισης του Σχετικού Πρεδρικού διατάγματος, η δραστηριότητα της εξόρυξης του βωξίτη, υφίσταται ούτως ή άλλως εντός των ορίων της προτεινόμενης διευρυμένης περιφερειακής ζώνης των προστατευόμενων περιοχών Εθνικού Δρυμού Οίτης, Φαραγγιού Γοργοποτάμου και Φαραγγιού Ασωπού. Εντός της περιφερειακής ζώνης υφίσταται εξάλλου και η εξόρυξη βωξίτη και στην περιοχή των Δύο Βουνών (δεν γνωρίζουμε αν η εξόρυξη γίνεται από την ίδια εταιρεία), για την οποία δεν γίνεται λόγος στη σχετική αλληλογραφία. Και οι δύο εκμεταλλεύσεις που ασκούνται στην περιοχή, όφειλαν να έχουν συντάξει Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και εφόσον λάβουν έγκριση από τις αρμόδιες αρχές, να προχωρήσουν στην εκμετάλλευση και ταυτόχρονα να προχωρήσουν στην αποκατάσταση των διαταραγμένων περιοχών. Απ΄ ότι γνωρίζουμε καμία προσπάθεια αποκατάστασης δεν έγινε στην περιοχή, ενώ αντίθετα οι παλιότερες εκμεταλλεύσεις και η εναπόθεση των στείρων υλικών παραμένουν εμφανείς. Επιπλέον, η εκμετάλλευση στη θέση Κοκκινόβραχος έχει δημιουργήσει πλήθος προβλημάτων, με έντονα εμφανείς τις καταστροφές που προκάλεσε η τυχαία απόρριψη των στείρων στα κατάντη της εκμετάλλευσης.

Κατά την άποψή μας, οι εν λόγω εκμεταλλεύσεις δεν συμβιβάζονται με το καθεστώς προστασίας της περιοχής και η συνέχιση της εκμετάλλευσης θα πρέπει να αποτραπεί. Σε περίπτωση όμως αδειοδότησης της συνέχισης της εκμετάλλευσης, θα πρέπει να γίνει μελέτη της υπόγειας υδροφορίας από ειδικούς γεωλόγους και να εξασφαλιστεί η αέναη ροή των ρεμάτων και των φυσικών πηγών της ευρύτερης περιοχής και να προταθούν τρόποι ασφαλούς εναπόθεσης των στείρων υλικών. Επίσης θα πρέπει οι εταιρείες ανεξάρτητα με την τύχη της αδειοδότησης, να προχωρήσουν άμεσα σε έργα αποκατάστασης κατόπιν σχετικής μελέτης από ειδικούς.

Ως εκ τούτου, δεν τίθεται κατά την άποψή μας ερώτημα, αν η εκμετάλλευση λαμβάνει χώρα στο υπέδαφος του πυρήνα η όχι της περιοχής του Εθνικού Δρυμού. Εξ΄ άλλου τα αντισταθμιστικά οφέλη από την εκμετάλλευση δεν υφίστανται απ΄ ότι γνωρίζουμε και πλην της εξασφάλισης εργασίας σε μικρό αριθμό εργαζομένων και τη συντήρηση του οδικού δικτύου της περιοχής των εκμεταλλεύσεων, δεν συνάγεται άλλη ωφέλεια του δημοσίου.

Επειδή ως φορέας έρευνας, δεν αποφασίζουμε για την παραμονή ή όχι της εκμετάλλευσης, απλώς εκφράζουμε την άποψή μας, θα πρέπει να απευθυνθείτε και σε άλλους αρμοδιότερους φορείς. Πιθανόν και η άποψη της νεοσύστατης επιτροπής «Φύση 2000» του ΥΠΕΚΑ, να είχε περισσότερο βαρύνουσα σημασία για τη διαμόρφωση της τελικής απόφασης.

Δρ. Γεώργιος Καρέτσος
Εντεταλμένος Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ
Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής
Του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης

Τοξικές βόμβες απειλούν τα Σκόπια

Από Κίνηση Ενεργών Πολιτών Σταγείρων ΑκάνθουΤηλέμαχος Κόκκος

31/03/2011

Εφημερίδα BECT των Σκοπίων με ημερομηνία 15-9-04
Πρωτοσέλιδο με φωτογραφία από το Πένους, με αναφορά στα πολλά
απόβλητα της περιοχής!

Νέες αποκαλύψεις για επικίνδυνα απόβλητα στην ΠΓΔΜ, έφερε στο φως της δημοσιότητας το Κανάλι 5 των Σκοπίων.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πρόκειται για «οικολογική βόμβα» 250 εκατομμυρίων τόνων σκουριάς σε περιοχή που βρίσκεται στα ανατολικά. Υπάρχουν ακόμη 15 εκατομμύρια τόνοι υπολειμμάτων μολύβδου και συμπυκνωμάτων ψευδαργύρου, που απειλούν με καρκίνο τους κατοίκους της περιοχής. 

Μετρήσεις των τελευταίων ετών και αναλύσεις δείχνουν πως ειδικά τα σιτηρά είναι επιβαρημένα σε μεγάλο βαθμό πάνω από το φυσιολογικό, σε βαρέα μέταλλα – κάτι που ομολογεί και ο ίδιος ο Δήμαρχος της περιφέρειας Ιστίπ, Τόνι Τονέσκι.

Και όλα αυτά από το ορυχείο που είναι ρωσικών συμφερόντων και του οποίου η σκουριά διοχετεύεται στο ποτάμι. Εδώ και πάνω από μισό αιώνα τα απόβλητα απειλούν την υγεία 200 χιλιάδων κατοίκων της περιοχής και όχι μόνο.

Όλα δείχνουν πως η κατάσταση θα επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο, μια και προβλέπεται μνα γίνει στην περιοχή εξόρυξη χαλκού και χρυσού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αναφορά σε «βόμβες αποβλήτων» στη FYROM.

Το 2004, (15 Σεπτεμβρίου, αρ. φύλλου 1263) η εφημερίδα ''BECT'' δημοσίευε στην πρώτη σελίδα ρεπορτάζ για πυρηνικά απόβλητα στην περιοχή Κριφολάκ. Τα πυρηνικά, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μεταφέρθηκαν με 50 κοντεϊνερς από τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ σε αποθήκες. Διαπιστώθηκε μάλιστα ότι αμέσως μετά άρχισε να θερίζει ο καρκίνος, ενώ έγιναν συστάσεις στους κτηνοτρόφους να αποφεύγουν να βγάζουν τα πρόβατά τους για βοσκή στην περιοχή.

Απόβλητα υπάρχουν και στο ποτάμι της περιοχής Βρεγκανίτσα, από όπου έχει αναφερθεί ότι έχουν εξαφανιστεί τα σκυλιά, που μέχρι τότε κυκλοφορούσαν σε μεγάλες αγέλες. 

Οι κάτοικοι της πόλης Στιπ (60. 000) που απέχει μόλις 4 χιλιόμετρα αναρωτιούνται ποιός έδωσε άδεια για ταφή των πυρηνικών αποβλήτων. Η περιοχή Πένους μοιάζει με τη Σαχάρα!

Το 1991 οι κυβέρνηση Γκλιγκόροφ μετά από διαπραγματεύσεις με τις κυβερνήσεις Γερμανίας και Γαλλίας, δέχθηκε να ενταφιαστούν στο έδαφος της νοσοκομειακά και πάσης φύσεως απόβλητα έναντι αμοιβής 200 εκ. δολαρίων.

Και δυστυχώς η περιοχή που επιλέχθηκε είναι αυτή του (Μοναστηρίου-Καϊμακ-Τσελάν) Μοριχόβου στα σύνορα FYROM-ΕΛΛΑΔΟΣ, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την μεθόριο(Φλώρινας-Έδεσσας). Όπως είναι φυσικό, ο υδροφόρος ορίζοντας θεωρείται μολυσμένος.

Τα παραπάνω αφιερώνονται εξαιρετικά σε όλους όσους εντελώς απερίσκεπτα αναζητούν στις λαϊκές αγορές της γείτονος, φθηνά μεν προϊόντα, λίαν επικίνδυνα όμως για την υγεία τους.
 

Λες την άβολη αλήθεια; Πάρε ένα SLAPP!

Από antigoldgreece

“Μια “Στρατηγική Αγωγή κατά της Συμμετοχής του Κοινού” ( Strategic Lawsuit Against Public Participation – SLAPP) “είναι μια αγωγή που έχει σκοπό να λογοκρίνει, να εκφοβίσει και να φιμώσει όσους ασκούν κριτική, επιβαρύνοντας τους με το κόστος της νομικής τους υπεράσπισης μέχρις ότου εγκαταλείψουν την κριτική ή την αντίθεσή τους. Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει. Οι στόχοι του ενάγοντα έχουν επιτευχθεί αν ο εναγόμενος υποκύψει στο φόβο, την τρομοκράτηση, τα αυξανόμενα δικαστικά έξοδα ή απλώς την εξάντληση και εγκαταλείψει την κριτική.  Mια αγωγή SLAPP μπορεί επίσης να εκφοβίσει άλλους και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή στο διάλογο (από την wikipedia.org).

SLAPP είναι η αγωγή του ενός εκατομμυρίου ευρώ που δέχθηκε πρόσφατα ο Γιάννης Μίχος από την εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Στας Αμερικάς το φαινόμενο είναι εξαιρετικά διαδεδομένο με χιλιάδες τέτοιες αγωγές να κατατίθενται κάθε χρόνο. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα η εταιρεία εξόρυξης Massey Energy που πέρσι έγινε παγκοσμίως διάσημη (με την κακή έννοια…) προκαλώντας το θάνατο 29 ανθρακωρύχων στο δυστύχημα του Upper Big Branch. Μόλις τρεις μήνες μετά το τραγικό δυστύχημα η εταιρεία είχε το θράσος να καταθέσει αγωγές SLAPP εναντίον 14 ακτιβιστών!

Ετοιμάζαμε μια  μεγαλύτερη ανάρτηση για το SLAPP, αλλά μας πρόλαβε ο Γιάννης… Οπότε (μετά χαράς) αντιγράφουμε από τοhttp://environmentfood.blogspot.com/:

Το ακρωνύμιο SLAPP μάς έρχεται από την αγγλική γλώσσα και σημαίνει πρακτικά αγωγές και μηνύσεις κατά ανθρώπων που συμμετέχουν στα κοινά. Το SLAPP είναι τα αρχικά των λέξεωνStrategic Lawsuit Against Public Participation, σε ελεύθερη μετάφραση παραπέμπουν σε ποινικές στρατηγικές για να αποθαρρύνουν την ενασχόληση με τα κοινά. Ο σκοπός του SLAPP είναι απλός: να «κόψουν τον βήχα» και εν τέλει να λογοκρίνουν φωνές που ασκούν δημόσια κριτική. Τα θύματα υπόκεινται σε εξευτελισμό και υπέρογκα δικαστικά έξοδα μέχρι που αργά ή γρήγορα αποθαρρύνονται, αποκαρδιώνονται και …σωπαίνουν. Στην Καλιφόρνια, τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά ώστε έχει θεσπιστεί και αντι-SLAPP νομοθεσία (California Code – Section 425.10) ώστε να προστατεύονται οι πολίτες που υπόκεινται σε SLAPP.

Τα παραπάνω μου ήρθαν στο μυαλό αναλογιζόμενος μερικά από τα πρόσφατα γεγονότα σχετικά με το περιβάλλον. Τον Δεκέμβρη του 2010, μάθαμε ότι Διευθυντής περιβαλλοντικού Ινστιτούτου και επικεφαλής εργαστηρίου πανεπιστημιακού ιδρύματος δέχθηκαν αγωγή για όσα αποκάλυψαν μετά από έρευνες που πραγματοποίησαν για τον εντοπισμό και το μέγεθος περιβαλλοντικής ρύπανσης από επώνυμη βιομηχανία τροφίμων. Πριν από λίγες μέρες, ήταν η σειρά οικονομολόγου να δεχθεί αγωγή ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ επειδή παρουσίασε δημόσια τα οικονομικά στοιχεία που συνθέτουν το σχέδιο εξόρυξης και επεξεργασίας μετάλλων γνωστής εταιρίας.Για να θυμηθούμε και τον πολύπαθο Ασωπό, τον Δεκέμβρη του 2008 είχαμε και εκεί μια απόπειρα SLAPP κατά ενός προέδρου περιβαλλοντικού σωματείου που είχε καταφερθεί κατά μεγάλης βιομηχανίας της περιοχής και μόλις μετά από 9 μέρες μετά έλαβε εξώδικη διαμαρτυρία από την ίδια την βιομηχανία.

Και έτσι η ιστορία των SLAPP συνεχίζεται. Πολίτες που τολμούν να μιλούν δημόσια με στοιχεία “σέρνονται” στα αστικά και ποινικά δικαστήρια από εταιρείες που διαθέτουν τους απαραίτητους έμψυχους και άψυχους πόρους. Και ο αγώνας για ένα καθαρότερο περιβάλλον συνεχίζεται μετά μεγάλων εμποδίων. Μιας και το SLAPP εφαρμόζεται σε όποιον μιλά ενάντια στους ρυπαντές. Ουσιαστικά, όμως πώς θα εφαρμοσθεί η αρχή του Αarhus με τέτοιες (μη-)προϋποθέσεις διαλόγου;

Ζητούμενα πλέον είναι αντι-SLAPP μέτρα που να εξουδετερώνουν το εργαλείο των περιβαλλοντικών παραβατών και ρυπαντών. Το SLAPP είναι ένα εισαγόμενο εργαλείο από ένα έτερο νομικό σύστημα (αμερικανικό) με εντελώς διαφορετικές βάσεις νομικής αντίληψης και είναι αμφίβολα εφαρμόσιμο στο “πρωσσικό” ελληνικό δικαστικό μοντέλο. Οπότε γίνεται μονόπλευρα άδικο και τελικά γίνεται εργαλείο εκβιαστικής ταλαιπωρίας με σκοπό να κάνουν τον κόσμο να σιωπήσει. Όλων αυτών, που ξέρουν και θέλουν να παρέμβουν σε δημόσια θέματα (όπου οι εξουσίες κατά σύστημα αδρανούν) και είναι οι μόνοι τελικά που μπορούν να βοηθήσουν την κοινωνία στην αντιμετώπιση αυτών που με τα καμώματα των εταιρειών τους αποκαλύπτεται ότι “κλέβουν οπώρας”. Το SLAPP δεν βοηθά να υποστασιοποιείται η δημοκρατικότερη διαδικασία, για την ανεύρεση της αλήθειας, δεν βοηθά την ίδια την αλήθεια αλλά και την απόδοση της δικαιοσύνης στην Ελλαδική πραγματικότητα.

Μήπως η Πολιτεία, με δεδομένη την αργή αντίδρασή της στα προβλήματα αδειοδότησης, παράνομης λειτουργίας και εν τέλει αλόγιστης ρύπανσης, μήπως θα πρέπει να πράξει το αυτονόητο και να νομοθετήσει (νόμο αντί-SLAPP) ώστε οι φωνές ανιδιοτελούς κριτικής να μπορούν να ασκούν δημόσια κριτική χωρίς τον φόβο του εδώλιου και των υπέρογκων δικαστικών εξόδων; Αν η Πολιτεία θέλει να σταματήσει αυτό που η ίδια αποκαλεί «περιβαλλοντικό έγκλημα» (όπως τιτλοφορείτο η ημερίδα του ΥΠΕΚΑ στις 4.12.2009), ας τολμήσει: ενθαρρύνοντας τους πολίτες να ασκούν δημόσια κριτική στον ρυπαίνοντα, τότε ο ρυπαίνων ίσως καταλάβει ότι η κατακραυγή του κόσμου (και του καταναλωτικού κοινού) ίσως να είναι μεγαλύτερη από το όποιο εφήμερο εμπορικό κέρδος. Μπορούμε να έχουμε τέτοια όνειρα ώστε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν σε μια Ελλάδα με καθαρό νερό και δέντρα και να μην ζήσουν τον Εφιάλτη της Περσεφόνης σε μια χώρα-φαιό νταμάρι;

του Γιάννη Ζαμπετάκη

Επίκ. Καθ. Χημείας Τροφίμων, EKΠΑ

izabet@chem.uoa.gr

www.zabetakis.net
http://environmentfood.blogspot.com/